Tentoonstelling "Marcel Proust, prix Goncourt 1919" in Galerie Gallimard (Parijs 7e)

DE TENTOONSTELLING VAN HET EEUWFEEST Drouant, 10 december 1919:

Marcel Proust ontvangt de 17e Prix Goncourt voor À l’ombre des jeunes filles en fleurs, het tweede deel van À la recherche du temps perdu. Deze beslissing markeert een keerpunt: een nieuw literair tijdperk begint met de bekroning van een ongeëvenaarde roman, waarin onze verhouding tot de tijd, de werkelijkheid, de subjectiviteit en de geliefde mensen op het spel staat.

De daaropvolgende dagen worden gekenmerkt door een protestbeweging in de Franse pers. Dit brengt Jacques Rivière, vriend van de schrijver en directeur van La NRF, die getuige is van deze « kleine papieren rel », tot de woorden: « Alleen meesterwerken hebben het voorrecht om meteen zo'n eensgezind koor van vijanden tegen zich te verenigen. Dwazen komen nooit in opstand zonder dat hun een of andere duidelijke en werkelijk wrede belediging is aangedaan. »

Galerie Gallimard blikt terug op de geschiedenis van deze prijs aan de hand van de archieven van Éditions Gallimard, de Maison de Tante-Léonie (IlliersCombray), de Prix Goncourt (Nancy), de Bibliothèque nationale de France en de Bibliothèque littéraire Jacques-Doucet. Er worden een zestigtal uitzonderlijke documenten getoond, waarvan sommige in het kader van de Printemps proustien in de Maison de Tante-Léonie in Illiers-Combray werden tentoongesteld: brieven, drukproeven, originele manuscripten en « drukvellen », tekeningen en foto's.

Bijzonder te zien zijn Marcel Prousts persoonlijke notitieboek Moi prix Goncourt (circa 1920-1921) en, voor het eerst tentoongesteld, twee door de Bibliothèque nationale de France uitgeleende tekeningen van Paul Morand: Marcel Proust au Ritz (circa 1917) en Marcel Proust sur son lit de mort (november 1922).

« U weet niets van het testament van de gebroeders Goncourt. Ik ken het wel. De bepaling zegt niet dat zij de prijs aan een jonge man hebben nagelaten. Nee, het gaat om een jong talent. Dat is precies het geval bij de heer Proust; want ik zeg u: hij is een schrijver die zijn tijd meer dan honderd jaar vooruit is. » Léon Daudet bij Drouant, 10 december 1919

Galerie Gallimard toont tevens een origineel zitmeubel (Saint-Loup, stoel-trapje, 2018), gemaakt door ontwerper Anthony Guerrée in het kader van het project « Les assises du temps perdu » (uitgave Collection particulière).

Klik op deze link om het persbericht te raadplegen.